Rhelico 2

Zoals u vast en zeker allemaal opgemerkt heeft, stond er enkele weken achter elkaar geen verslag van Rhelico 2 in het boekje. De schuldige daarvan ben ik zelf, omdat ik kortweg gezegd te lui was om een verslag te schrijven. Maar ook een beetje omdat de afgelopen zondag niet veel spectaculairs gebeurd is. Na zondag 6 november kon ik het niet laten om een verslag te typen en omdat ik al enkele weken afhaak qua schrijven, probeer ik hem extra lang te maken voor jullie! Veel plezier met lezen.

 

 

                Zondag 6 november, eindelijk was daar de reden om maar eens te gaan schrijven.

Half 9 was de afspraak, HALF 9!! Tot de verbazing was meer dan de helft van de ploeg zowaar aanwezig, dit gaat de geschiedenisboekjes in. De enige die nog in het mandje lagen waren Mr. Bompa en Mr. Botte en gelijk hadden ze, want onze kantinejuffrouw Dinie, nee Dieniet, Diny liet ons rustig bibberen in de kou. En ik kan u vertellen, de Rumptse winters zijn ’s ochtends vrij fris.

 

Na een groot aantal telefoontjes en luttele minuten, wat zeg ik, uren later arriveerde Diny met de sleutels. Eindelijk konden we bij de tassen met shirtjes en niet onbelangrijk, de koffie. Ook botte was inmiddels van de partij, z’n vrouw had genoeg gehad en hij mocht gaan.

 

08:30 aanwezig, 14:30 richting Rosmalen, de club met 64 velden, 157 kleedkamers, 1.054.970 senioren en een leuke damesploeg.

 

Bijna aangekomen bij Rosmalen werd er ineens gevraagd: ‘is Bompa er al bij?’ Wacht eens even… BOMPA! Terug! En wel met 2 auto’s en 7 man, waarom? Geen idee! Omdat het kan.

 

Aangekomen bij huize Bompa werd er haastig aangebeld en na enkele kreten verscheen er een naakte man op de overloop. In een schim zagen we een grijze haar, het was Bompa. Voordat hij aangekleed was duurde even. Als je ouder wordt ben je niet zo snel meer.

Om de tijd te doden werd er een Cha Cha Cha gedanst op straat, langs de Linge, in de boxer, in Gellicum. Ruben en Casper hadden nog enkele lessen nodig voordat ze mee konden met So You Think You Can Dance In Your Boxer.

 

Gelukkig kwam Bompa na enige tijd aansnellen en sprong in de auto. Met een peperkoek van 4kg was hij voorzien van een goed ontbijt. En voordat je ‘badpak’ kon zeggen had hij deze echter al soldaat gemaakt.

 

De auto werd gestart en dan eindelijk, compleet, naar Rosmalen!

 

5km verder:

Bompa?

                Ja?

Heb je alles bij?

                Shit, volgens mij ben ik m’n steunkousen vergeten!

 

Terug! De beste man was z’n steunkousen vergeten.

 

En zo stonden we enkele minuten later weer voor huize Bompa. Daar aangekomen vingen we nog een glimp op van Bompa’s meegenomen scharrel van de nacht ervoor. Ook deze verscheen nakend op de overloop en ook deze had een aantal grijze haren.

 

2 steunkousen rijker werd er definitief vertrokken richting het pittoreske Rosmalen.

 

Kleedkamer 4.792 scheen de onze te zijn. Hier werd de opstelling bekend gemaakt.

 

Onder de lat: Sengers

Achter: Ruudth, Mooke E., Bart en Mooke P.

Midden: Bompa, Sjors en Capser

Voor: Pipske Badpak, Pêtre von Haarlem en Wouter

 

Jullie zien het goed, Sengers op de goal en wel zonder wanten. ‘Die dinger hedde heul nie nodig!’

Wacht even, zie ik het nou ook goed?! Capser die de eerste helft speelt?

De Gelderlander is daar inmiddels voor gecontacteerd.

 

Op naar het veld. Veld 436 was gereserveerd voor OJC 11 – Rhelico 2. Gelukkig konden we met de bus, want lopend was het te ver. Onderweg werden er nog hapjes en drankjes geserveerd. En even later stond er nog een koek en zopie tent. Aangekomen bleek het dat onze tegenstander al enige tijd stond te wachten op de succesformatie van Rhelico 2. Maar daar hadden we even lak aan, want op het veld naast ons werd er een leuk potje gevoetbald door de meest mooie dames van Den Bosch en omstreken. Maar voordat we te ver afdwalen..

 

De wedstrijd

3 goals van Pipske, Bart en Wouter, een gescheurde meniscus en een lekke bal later stond er helaas 5-3 op het scorebord. Gelukkig konden we wel zeggen dat Rhelico 2 het overwicht had in de wedstrijd en de tegenstander werd compleet van de mat gespeeld. Helaas maakten we de kansen niet af, het had zomaar 5-14 kunnen zijn.

 

Helaas, volgende keer beter mannen. Op naar de kleedkamers en naar Rumpt, waar onder genot van een paar biertjes nog gezellig Utrecht – Ajax werd gekeken.

 

Hierbij willen we nog even de trouwe supporters Henk en Coby bedanken. Terwijl Tim er niet eens was! Zijn talenten blijken eindelijk ontdekt te zijn.

 

 

En zoals de oude Grieken altijd zeiden: ‘Wie het hemp past, trekken hem aan………….Sengers’ .

 

 

Dit verslag werd mede mogelijk gemaakt door Stichting Wakker Bier en Badpak BV.

 

 

 

Ik hoop dat het verslag een beetje te lezen viel.

 

 

Groetjes,

Sjors